ابر یک مدل محاسباتی است که نرم‌افزارها، میان افزارها و منابع محاسباتی مبتنی بر وب را هنگام تقاضای کاربران ارائه می کند. با پیشرفت فناوری، کاربران فقط به منابعی که برای انجام کارشان نیاز دارند دسترسی پیدا می کنند.

بنابراین فقط به ازای منابعی که استفاده کردند هزینه پرداخت می کنند. در محیط ابر، نیاز است منابع محاسباتی طوری زمانبندی شوند که هم ارائه‌دهندگان، حداکثر استفاده را از منابعشان ببرند و هم کاربران برنامه‌های کاربردی مورد نیاز خود را با کمترین هزینه در اختیار بگیرند. زمانبندی، یکی از مهم‌ترین مسائل در ابر محسوب می شود.

محدودیت و موقتی بودن منابع دو شرطی هستند که به زمانبندی تحمیل ‌شده‌اند. برای مثال ممکن است وظایف ترتیب اجرای مشخصی داشته باشند یا یک منبع در یک زمان فقط یک وظیفه را اجرا  کند. اهمیت مشکل زمانبندی باعث شده که تحقیقات وسیعی در این زمینه انجام شود. هنگامی که فراهم‌کننده منابع درخواستی را از کاربر دریافت می کند، برنامه کاربردی تصمیم به زمانبندی می گیرد.

زمانبندکار مسئول تخصیص منابع به کارها است به طوری که از منابع محاسباتی به صورت کارآمد استفاده شود. برنامه کاربردی همچنین مطمئن می شود که به هر کار، یک مقدار مساوی از منابع داده شود. در محیط ناهمگون، یک تصمیم زمانبندی، پیچیده تر نیز می شود.